Wszyscy możemy być wolontariuszami. Nieważne, czy posiadamy zdolności organizacyjne lub czy jesteśmy w odpowiednim wieku. Do grona dobroczyńców mogą dołączyć nawet najmłodsi. Swoją chęć niesienia pomocy mają szansę objawić poprzez codzienne, ludzkie sprawy, takie jak pomaganie starszej sąsiadce w targaniu ciężkich siatek z zakupami. Taki sposób jest bardzo dobrym startem, który na pewno w przyszłości zaowocuje nieposkromionym powołaniem.
Gdy z etapu "uczynnego dzieciaka" odczuwamy potrzebę dalszej opieki nad światem, warto jest się rozejrzeć, czy w naszej okolicy działają jakieś organizacje charytatywne, do których każdy może przystąpić. Kiedy po raz pierwszy zawitałam do gimnazjum, doszły mnie słuchy o szkolnym wolontariacie. Pomyślałam, że nie zaszkodzi zobaczyć, na czym polega taka działalność i przyszłam na pierwsze spotkanie. Wszystko brzmi barwnie oraz ciekawie, ale zaraz nasuwa nam się myśl: "Jak to wygląda w praktyce?".
Wszyscy wiemy, że młodzież jest leniwa, potrafi narzekać gorzej niż starsze, schorowane osoby, chociaż im w rzeczywistości nic nie dolega. Musimy się też uczyć. Nauka jest w naszym wieku najważniejsza, jest naszym priorytetem. Niestety, po godzinach studiowania grubych książek relaks znajdujemy w formie komputera, telewizji, czy innych „czasopożeraczy". Gdybyśmy otworzyli oczy i dostrzegli otaczający nas świat, zrozumielibyśmy, że siłę można czerpać z robienia czegoś, co sprawia nam przyjemność, a jeśli przy tym możemy podarować komuś uśmiech - jak w przypadku wolontariatu - to zapewniam, że taka energia będzie tą najbardziej wartościową, najcenniejszą.
Organizacja pracy wolontariatu szkolnego polega na cotygodniowych spotkaniach, na których ustala się plan działania na najbliższy czas. Zadania często odnoszą się do określonych okoliczności - Boże Narodzenie (kiermasz ozdób świątecznych), Tłusty Czwartek (sprzedaż pączków), Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, loteria fantowa, zbiórka karmy dla zwierząt w schronisku, opieka nad niepełnosprawnymi dziećmi, apele propagujące zdrowy styl życia i uświadamiające o zagrożeniach ze strony uzależnień itp. Najwięcej dochodów otrzymujemy z tzw. "słodkich akcji", kiedy to uczniowie sprzedają na przerwach własne wypieki i łakocie. Każdy robi to sumiennie i bezinteresownie. Takie przedsięwzięcia niosą ze sobą także możliwość integracji wśród młodzieży oraz stanowią doskonałą odskocznię od szkolnej rutyny.
Kolejną ciekawą inicjatywą, w której nieraz zdarzyło mi się brać udział, były zbiórki żywności przeprowadzane na terenie miejscowego marketu. Naszym zadaniem było zachęcanie klientów do zakupienia chociaż jednego symbolicznego produktu na rzecz potrzebujących i zostawienia go w specjalnym koszu. Serc przepełnionych miłością okazało się sporo, albowiem w ciągu ostatnich dwóch lat udało nam się zebrać ok. 1500kg żywności! To ogromny sukces, jak na naszą niewielką miejscowość. Takie liczby przynoszą nam niesamowitą satysfakcję, oczywiście motywując nas do dalszej pracy.
Jestem obecnie w drugiej klasie gimnazjum. Za mną rok pełnienia funkcji wolontariusza, a przede mną - mam nadzieję - reszta życia. Chciałabym, aby po opuszczeniu szkolnych murów wolontariat nie zniknął z listy moich dodatkowych zajęć, ale zagościł na niej na dobre. Jest to niezwykle kreatywna działalność, dająca szansę własnego rozwoju, kształtująca ludzką osobowość, ucząca empatii i pozytywnego stosunku do świata. Gorąco pragnę zachęcić wszystkich śmiałków do podjęcia tego nie lada ważnego zadania. Wolontariat jest super!
Eleni Papadopoulou |
